Akcja sztuki rozgrywa się u stóp Giewontu. Agnieszka, która wraz z rodzicami przeprowadziła się do Zakopanego z Warszawy chodzi do słynnego Liceum Plastycznego. Kuba, uczeń technikum hotelarstwa i turystyki jest góralem z dziada pradziada. W Zakopanem znają go wszyscy i on zna wszystkich. To miasto nie ma przed nim żadnych tajemnic. Aga jest fanką gwiazdy polskiego rynku muzycznego zespołu Zakopower. Kuba- Johna Lennona i zespołu The Beatles. Sam gra trochę na gitarze...

„Krupówki nocą…” rozpoczyna scena na tzw. „detoksie”. Agnieszka i Kuba w retrospekcjach opowiadają nam swoją historię. Historię swego poznania, młodzieńczego uczucia, zachwytu górami, wycieczkami, sportem i… narkotykami. Zaczęli jak zawsze banalnie, niewinnie, naiwnie, prawie bezpiecznie- od pierwszego skręta. Nie dlatego, że chcieli spróbować, że byli ciekawi, że było to modne. Oni byli ponad to. Mieli siebie i swój świat. Mieli młodość, marzenia, siłę, nawet pieniądze… Mieli bardzo dużo, prawie wszystko, co chcieli mieć… Potem usłyszeli o „odlotowych grzybkach”. A w zasadzie to nawet nie oni, tylko znajomi Agi, którzy na słynne „grzybobranie” w góry, wybrali się aż z Warszawy. Potem chcieli naśladować Witkacego. I znów narkotyki. Dla odmiany inne. „Słynny ćpun, ale za to, jaki Wielki Artysta! Jaki Wielki! Nawet Teatr ma w mieście „Z”. Takie klimaciki, że psycha klęka…” Jest jeszcze ta straszna wiadomość… Jedno z nich jest nosicielem wirusa HIV...

Dramat polega na tym, że nigdy już nie będą tacy jak dawniej. W retrospekcjach tacy śliczni, młodzi, utalentowani- teraz są już tylko narkomanami? Tak. Są i na zawsze już będą narkomanami. O ile w ogóle będą… Bo z HIV podobno można żyć, ale już nigdy tak jak przedtem... Narkomanów nazywanych też „regularnie używającymi narkotyki” jest w Polsce coraz więcej. W dużych aglomeracjach i małych wioskach. Zaczynają różnie, każdy inaczej, oryginalnie. Kończą zawsze tak samo. Jedni z tego wychodzą, inni nie. Tych drugich jest więcej.

Nasz spektakl jest poruszający. Nie jest kompromisowy. Pokazuje trudną prawdę o narkotykach i problemie zakażenia wirusem HIV. Jest głośnym wołaniem o odpowiedź na pytanie-, dlaczego młodzi ludzie umierają z powodu przedawkowania narkotyków, albo z powodu chorób wywołanych przez narkotyki? Dlaczego pomimo wiedzy o konsekwencjach, robią to? Dlaczego tak często jesteśmy bezsilni?

Każdy z nas jest niepowtarzalny, oryginalny, interesujący. Trzeba to tylko w porę dostrzec w innych i sobie. Trzeba innym i sobie mówić to często. Da nam to wiarę i siłę do pokonywania przeciwności losu. Zamiast. Tylko to jedno słowo. Zamiast...