Program „Wszystkie dzieci nasze są” przygotowany został z myślą o ludziach dorosłych. O rodzicach, szczególnie tych, którzy wychowują dzieci w wieku szkolnym, o nauczycielach, wychowawcach, pracownikach instytucji oświaty i kultury, samorządu, służb mundurowych, sprzedawców alkoholu, właścicieli dyskotek, organizatorów imprez- słowem wszystkich tych, którzy mają mniejszy lub większy wpływ na kształtowanie postaw i zachowań dzieci i młodzieży.

Akcja spektaklu rozgrywa się na dwóch planach. Na oddziale detoksykacyjnym spotyka się dwoje ludzi. Brunon jest ojcem Tomka, którego przywieziono tutaj wczoraj z objawami bardzo ostrego zatrucia organizmu. „(…) Lekarze nie chcą mi jeszcze nic powiedzieć, ale trzeba przyznać, że się uwijają. To podobno przedawkowanie jakichś narkotyków, ale ja w to nie wierzę. Zatruł się czymś, coś może zjadł, albo ktoś mu czegoś dosypał... Jeszcze Ci lekarze. Straszą, zawsze straszą, tak na wszelki wypadek, żeby później, no wiadomo… Ale Tomek jest silny, wysportowany, nic mu nie będzie… Jak to wygląda na próbę samobójczą? Tomek? Mój Tomek?! W życiu! To niemożliwe! Przecież on wszystko ma!... Wszystko!... Dlaczego on mi to zrobił?... Tomek!!!”

Joanna jest mamą Kasi. Kasia ma siedemnaście lat. Joanna wie, że Kasia od czasu do czasu pali na imprezkach marihuanę, ale nigdy w domu i zawsze jej o tym mówi. „(…) Bo u nas jest tak, że ze wszytstkim może do mnie przyjść. Mamy do siebie całkowite zaufanie. Okazjonalne palenie jeszcze nikomu nie zaszkodziło. No to chyba lepiej, żebym o tym wiedziała, bo i tak jak zechce… Martwię się tą Kasią. Od kiedy zostawił nas ten drań wszystko zaczęło się psuć. Kasia zaczęła przychodzić do domu pijana. Jak można Kasi sprzedać alkohol?! Przecież ona wygląda na czternaście lat?! To wszystko ich wina! Sklepikarzy! Liczy się tylko kasa! Powinni ich wszystkich pozamykać... Ale ja ją sobie pożyczę! Niech no tylko wróci do domu…”

Jedno z tej dwójki dzieci umrze. Tak po prostu. Tak bez sensu. Tak nagle... Tak, że nikt nigdy nie będzie wiedział dlaczego...

Spektakl powstał w oparciu o relację neofity współpracującego z naszym teatrem. Statystyki podają precyzyjnie, że co kilka minut na świecie umiera ktoś poniżej osiemnastego roku życia w wyniku choroby alkoholowej lub z powodu przedawkowania środków narkotycznych. Ta statystyka nie omija też naszego kraju, naszego miasta, naszej wsi. Bo narkomania dawno już przestała być problemem „głównie miejskim”. Zmieniła się. Alkohol sprzedawany nieletnim to może być dopiero początek…

Jak ochronić nasze dzieci? Co możemy zrobić, żeby nie popełnić błędu, bo przecież jeśli masz dzieci to wiesz, bardzo dobrze wiesz, że Twoje dzieci to… całe Twoje życie…