Program profilaktyczno - wychowawczy
„PRZYSTANEK WOODSTOCK”
(przemoc, alkohol, narkotyki, „dopalacze”; Gimnazjum i Szkoła Ponadgimnazjalna)

Ona młoda, ciepła, kolorowa. Opisuje swój świat farbami. Przygląda mu się. I zachwyca się nim. On dynamiczny, ambitny, zdecydowany. Chce brać życie garściami. Chce zmieniać świat. Chce ten świat ujarzmić. Ona refleksyjna i rozmarzona. On natomiast w ciągłym pośpiechu.

Anna i Mateusz. Mateusz i Anna. Dwoje młodych ludzi. Dwoje zupełnie zwykłych młodych ludzi. Spotkali się w drodze, w życiu, może w szkole, może na przystanku. Przez jakiś czas idą razem. Razem myślą. Razem czują. Razem krzyczą młodzieżowe hasła: „Miłość! Przyjaźń! Muzyka!” Razem w nie wierzą. Razem chcą je realizować. Ona krzyczy jeszcze: „Stop przemocy!” On nie krzyczy razem z nią: „Stop narkotykom!” Dwoje młodych ludzi. Zupełnie zwykłych ludzi. Poznali się w drodze, w szkole, na przystanku…

Razem pracują dla Wielkiej Orkiestry. Razem angażują się w ważne dla nich sprawy. Są tacy podobni do siebie, a zarazem tak bardzo się od siebie różnią. Różni ich właściwie tylko jedno. Różni ich motywacja. Tylko to. Razem wybierają się tego lata na Przystanek Woodstock. Ona by poznać nowych ludzi. On by zatracić się w wiosce piwnej. Ona chce poznać smak przyjaźni. On szuka totalnej wolności. Również wolności od odpowiedzialności.

„Miłość! Przyjaźń! Muzyka! Stop przemocy! Stop narkotykom!” – to sztandarowe hasła fantastycznej, letniej imprezy w Kostrzynie nad Odrą. To podziękowanie tysiącom młodych ludzi za ich prace, zaangażowanie, społeczną wrażliwość. Za dobro, które czynią dla innych. Ale to również niebezpieczeństwo. Jedno od drugiego różni motywacja. Jedno od drugiego różni odpowiedzialność. Motywacja i odpowiedzialność tych, którzy tam jadą.

Nasz spektakl opowiada o takich właśnie wyborach. O ich podobieństwach i różnicach. O blaskach i cieniach. Opowiada o drogach, jakie podejmują zwykli, młodzi ludzie i o niebezpieczeństwach, z którymi muszą się oni zmierzyć. O narkotykach i przemocy, które coraz bardziej bezkarnie wkraczają w nasze życia. I które coraz częściej panoszą się w naszych miastach, szkołach i domach. O zagrożeniach dla naszych dzieci, które coraz częściej są bagatelizowanie i akceptowane. Ale my tym spektaklem mówimy, my krzyczymy: Stop narkotykom! Stop przemocy! Pomóżcie ratować nasze dzieci!
„Tradycyjnie na festiwalu obowiązuje prohibicja alkoholowa, choć tradycją jest również czynienie wyjątku dla piwa, które jest sprzedawane w masowych ilościach w tzw. wiosce piwnej.”